Teatr Słowacki w Krakowie
EN | PL
Zemsta
Genius Loci
Z_biegiem lat_z_biegiem_dni
szklanepaciorki
dom_dzwieku
Teatr w Krakowie. Prolog
Wyzwolenie
Plastiki
In Dreams
Strona główna Aktualne spektakle Archiwum spektakli
 
Aktualności Repertuar Spektakle Zespół Teatr Galeria Bilety

Aktualne spektakle

Stanisław Lem

Solaris

adaptacja sceniczna: Wojciech Kościelniak
reżyseria: Wojciech Kościelniak
scenografia: Damian Styrna
kostiumy: Bożena Ślaga
muzyka: Piotr Dziubek
asystent reżysera: Aneta Orlik
asystent reżysera: Rafał Dziwisz
inspicjent : Iwona Cieślik
przygotowanie wokalne: Michał Esz Szerląg (śpiew alikwotowy)

Solaris, najsłynniejsza powieść Stanisława Lema, zaliczana do klasyki literatury science-fiction, jest relacją z nieudanej próby kontaktu z pozaziemską, obcą formą życia. Jest nią ocean pokrywający całą planetę Solaris. Nieodgadniony ocean, który wydaje się być żywą, inteligentną istotą o zdumiewających możliwościach. Wszelkie próby porozumienia zawodzą. Główny bohater - psycholog Kris Kelvin - przybywa z Ziemi na unoszącą się nad oceanem stację badawczą. Szybko okazuje się, że szef tamtejszej placówki popełnił samobójstwo parę godzin przed przybyciem psychologa, a pozostali naukowcy zachowują się w nienaturalny sposób. Wkrótce, w tajemniczych okolicznościach, pojawia się tam również żona Kelvina, Harey, która niegdyś targnęła się na swoje życie… Scenicznej realizacji tej niezwykłej opowieści podjął się Wojciech Kościelniak, reżyser znany krakowskiej publiczności ze spektakli muzycznych – Ziemi obiecanej W. Reymonta oraz Braci Dalcz i S-ka T. Dołęgi-Mostowicza. Jednak tym razem spektakl nie jest musicalem.

Ceny biletów:

Wtorki, środy, czwartki i niedziele:
obszar cenowy: A normalny - 50 zł, ulgowy - 35 zł
obszar cenowy: B normalny - 40 zł, ulgowy - 25 zł
obszar cenowy: C normalny - 30 zł, ulgowy - 15 zł

Piątki i soboty:
obszar cenowy A: normalny - 60 zł, ulgowy - 50 zł
obszar cenowy B: normalny - 50 zł, ulgowy - 40 zł
obszar cenowy C: normalny - 30 zł, ulgowy - 15 zł

 

Premiera: 25.06.2016

Czas trwania: 1 godz. 40 min.


Obsada:

Ocean:   Aneta Orlik
Harey:   Agnieszka Kościelniak
Dzika:   Ewelina Przybyła
Sartorius:   Rafał Dziwisz
Kelvin:   Grzegorz Mielczarek (gościnnie)
Snaut:   Tomasz Wysocki
Chłopiec w słomkowym kapeluszu:   Kacper Ziółkowski
/:   Oliwier Walas

Recenzje:

Łukasz Gazur, Kosmos pełen samotności, /Dziennik Polski/, 27.06.2016

Wojciech Kościelniak to reżyser, który zasłynął ze swoich spektakli muzycznych. I mimo, że najnowszy jego spektakl musicalem nie jest, to twórca bardzo umiejętnie korzysta z typowych dla niego form. I[...]

...

Wojciech Kościelniak to reżyser, który zasłynął ze swoich spektakli muzycznych. I mimo, że najnowszy jego spektakl musicalem nie jest, to twórca bardzo umiejętnie korzysta z typowych dla niego form. Istotna jest tu muzyka, forma plastyczna (znakomita scenografia, wprowadzająca nas w futurystyczną przestrzeń stacji kosmicznej), triki choreograficzne, które w kilku momentach dobrze pokazują niemożność komunikacji. Do tego reżyser umiejętnie podsyca emocje widza - tak, że niektóre sceny stają się wręcz dotkliwe. Wszystko to składa się w uniwersalną opowieść o samotności i braku porozumienia.

Nieźle wypada przedstawienie od strony aktorskiej; Grzegorz Mielczarek jako Kelvin umiejętnie prowadzi grą wiwisekcję psychiki swojego bohatera, pokazuje zapętlanie się, zapadanie się we wspomnieniach i w poczuciu winy.

 całość recenzji     

Alicja Wielgus, Ziemskie emocje na kosmicznej planecie, /Teatr dla Was/, 30.06.2016

Rewelacyjny Grzegorz Mielczarek doskonale odnajduje się w postaci targanej przez tak sprzeczne emocje. Z jednej strony gra racjonalnie myślącego naukowca, z drugiej musi zmierzyć się z fantomową posta[...]

...

Rewelacyjny Grzegorz Mielczarek doskonale odnajduje się w postaci targanej przez tak sprzeczne emocje. Z jednej strony gra racjonalnie myślącego naukowca, z drugiej musi zmierzyć się z fantomową postacią Harey, której nie może się pozbyć. Odzwierciedla więc człowieka postawionego przed zagadnieniem obcości i to na dwóch różnych płaszczyznach. Jedną jest "inność" Solaris i niezbadanego wciąż Oceanu o inteligentnej formie. Druga "obcość" pochodzi z wnętrza Kelvina, a zmaterializowana objawia się w przybyłej Harey. Tragiczne napięcie wybrzmiewa też poprzez zachowanie bohatera na scenie - jego ruchy nie zawsze są przewidywalne, niekiedy targane sprzecznościami, przypominają momentami obłęd. Przy tak skomplikowanym wnętrzu Kelvina trudno byłoby jednak spodziewać się czegoś innego.

 całość recenzji     

Iwona Pięta, Nie potrzeba nam innych światów. Potrzeba nam luster, /Dziennik Teatralny Kraków/, 01.07.2016

Na szczególne słowa uznania zasługuje grający rolę głównego bohatera Grzegorz Mielczarek i sygnalizująca fizyczną obecność solaryjskiego Oceanu Aneta Orlik...(...) W rolę Kelvina Mielczarek włożył cał[...]

...

Na szczególne słowa uznania zasługuje grający rolę głównego bohatera Grzegorz Mielczarek i sygnalizująca fizyczną obecność solaryjskiego Oceanu Aneta Orlik...

(...) W rolę Kelvina Mielczarek włożył całego siebie. Doskonale gra ciałem oraz mimiką twarzy, a także natężeniem i modulacją głosu. Stał się centralną postacią rozgrywającego się na solaryjskiej stacji dramatu i lustrem odbijającym przeżycia, a także rozterki pozostałych mieszkańców stacji. Fenomenalna w swej roli jest też Aneta Orlik. Wcielenie Oceanu jak sam Ocean pozostało milczące. Aktorka aktywność obcego organizmu ilustruje bardzo ekspresyjnym tańcem, dodatkowo wzmocnionym symetrią gestów jej i aktorów wcielających się w przebywających na planecie ludzi. Pomysł doskonały w swej prostocie świetnie wizualizuje zależność między pojawiającymi się na stacji wytworami Oceanu a ludzką świadomością będącą ich źródłem.

(...) Na scenie nie ma ani jednego zbędnego elementu, poczynając od oszczędnej w formie, ascetycznej scenografii (Damian Styrna), prezentującej wnętrze solaryjskiej stacji wraz z jej mieszkańcami, przez dźwięki (muzyka Piotr Dziubek), podkreślające tragizm przeżyć i wydarzeń obserwowanych przez widza, wyważone, doskonale zgrane z sobą gesty postaci pełne utajonej lub wybuchającej ekspresji, utrzymane niemal w całości w czarno-białej kolorystyce kostiumy (Bożena Ślaga) – wyjątkiem jest kolorowa sukienka Harey, po utrzymany w tonacji ciemnej, zgaszonej kolorystyki swoisty drugi plan graficzny; obraz pulsującego życiem Oceanu umieszczony niejako w tle zasadniczej sceny, wyraźnie sugerujący byt zewnętrzny, umieszczony poza stacją. Świat odrębny, całkowicie w swej istocie hermetyczny i niedostępny ludzkiemu poznaniu.

 całość recenzji     

Jakub Wydrzyński, W zwierciadle kosmosu, /Dziennik Teatralny Kraków/, 28.07.2016

(...) Wysocki zdecydowanie kradnie widowisko Grzegorzowi Mielczarkowi w roli Kelvina. Monologi Snauta okazują się najważniejsze i najbardziej znaczące dla całości spektaklu, bo oparte na precyzyjnie z[...]

...

(...) Wysocki zdecydowanie kradnie widowisko Grzegorzowi Mielczarkowi w roli Kelvina. Monologi Snauta okazują się najważniejsze i najbardziej znaczące dla całości spektaklu, bo oparte na precyzyjnie zbudowanej psychologii postaci. Snaut to rola pełna, przejmująca wyrażająca indywidualny i zbiorowy dramat bohaterów spektaklu. Wysockiemu wierzy się od pierwszych chwil pojawienia się na scenie...

(...) Dzika w wersji Eweliny Przybyły nie wypowiada ani jednej zrozumiałej kwestii lecz jej wokalizy i ruch sceniczny to próba świetnego warsztatu oraz wielkiej aktorskiej wrażliwości. Dzika wyraża to, co dzieje się z każdym z bohaterów przy pomocy śpiewu, jęku, świetnej dyscypliny i świadomości ciała na scenie.

(...)Spektakl Kościelniaka najmocniej wybrzmiewa w zakończeniu, w którym widać wołanie o ocalenie wrażliwości oraz powrót do tego, co najczulsze i najdelikatniejsze w człowieku. Może być to też wołanie o prawo do duchowości i humanizmu. Wysocki i Mielczarek w sposób prosty i przejmujący wypowiadają tu swoje najlepsze monologi, zaś Przybyła po raz drugi deklamuje tekst po japońsku tym razem w ciszy i skupieniu kierując go wprost do widowni. Jest w tej pięknej recytacji coś z miłosnego wyznania i modlitwy. Dzika mówi w dla większości widzów raczej obcym języku prawie łamiącym się i pełnym czułości głosem. Mówi jak ktoś, kto wie, że jest obcy, ale przecież jest bliźnim, tak samo jak my kochającym, cierpiącym, bojącym się samotności i odtrącenia. To właśnie Ewelinie Przybyle przyszło wyrazić najważniejsze przesłanie spektaklu: pragnienie nawiązania kontaktu i bycia zrozumianym.

 całość recenzji     

Monika Matura, „Solaris” w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, /kulturatka.pl/, 21.10.2016

Nie od dzisiaj wiadomo, że gdziekolwiek się udajesz, zabierasz tam siebie. Wiedzą o tym wszyscy, którzy próbowali uciec od swojej przeszłości i myśli. Kwestia ta została wyrażona dobitnie w „Solaris” [...]

...

Nie od dzisiaj wiadomo, że gdziekolwiek się udajesz, zabierasz tam siebie. Wiedzą o tym wszyscy, którzy próbowali uciec od swojej przeszłości i myśli. Kwestia ta została wyrażona dobitnie w „Solaris” Stanisława Lema i równie mocno wybrzmiała na deskach krakowskiego Teatru im. Juliusza Słowackiego.

 całość recenzji     
Adres: pl. Św. Ducha 1, 31-023 Kraków centrala: 12 424 45 00, 12 424 45 11, 12 424 45 44 e-mail:
Uwaga: ta strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji o celu ich używania i zmianie ustawień przeglądarki znajdziesz tutaj. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Czym są pliki "cookie" - „ciasteczka”?


Poprzez pliki „ciasteczka” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Ciasteczka” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Pliki cookies, wykorzystywane są w celu: tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych dostosowanie zawartości i wyglądu strony do preferencji użytkownika

Używane ciasteczka na naszej stronie


  1. PHPSESSID - identyfikator sesji użytkownika
  2. PersistentQueueNumber,manageableQueueCookie0,goodsport – przechowuje kolejkę zdjęć
  3. offerclient - sesja klienta
  4. CMS_DEBUG – debugowanie strony
  5. jsltTestCookie – testowe ciasteczko
  6. CookieInfo - informacja o wyświetleniu powiadomienia dotyczącego użycia przez stronę plików cookies
  7. __utmaa, __utmab, __utmac, __utmaz - używane są przez usługę Google Analytics która pozwala na generowanie statystyk strony www
  8. ADMS_ID, storeregion, mbox, georouting_presented, BANNER_TYPE, s_pers, s_vi - adobe.com
  9. x-src, datr - używane przez facebook.com

Zmiana ustawień ciasteczek (cookies) w przeglądarkach:


- Opera
- Firefox
- Internet Explorer
- Chrome
- Safari

Wyłączenie akceptacji ciasteczek znacznie ogranicza funkcjonalność większości podstron witryny.