Teatr Słowacki w Krakowie
EN | PL
Vernon Subutex
Tajemnice Wesela
Bolesław Śmiały
Rabacja
Zemsta
szklanepaciorki
Teatr w Krakowie. Prolog
Wyzwolenie
Plastiki
Strona główna Aktualne spektakle Archiwum spektakli
 
Aktualności Repertuar Spektakle Zespół Teatr Galeria Bilety

Archiwum spektakli

Obsady premierowe przedstawień po 1945 roku

Ingmar Bergman

Rozmowy poufne

reżyseria, opracowanie tekstu, opracowanie muzyczne: Iwona Kempa
scenografia: Iwona Kempa
scenografia: Anna Sekuła
kostiumy: Anna Sekuła
inspicjent : Iwona Cieślik

Światowa prapremiera powieści Ingmara Bergmana w opracowaniu scenicznym jednej z najwybitniejszych reżyserek teatralnych - Iwony Kempy. Rozpisana na sześć rozmów fascynująca opowieść o skomplikowanych relacjach w związku małżeńskim, o zdradzie i jej wielorakich konsekwencjach, a także o przyjaźni, wierze i miłości. Arcydzieło Bergmana, atmosferą przypominające słynne Sceny z życia małżeńskiego, przynosi kwintesencję najwspanialszych cech stylu szwedzkiego geniusza filmu i teatru – niejednoznaczności rozstrzygnięć, niedopowiedzeń i wielości perspektyw w ujęciu pozornie dobrze znanego problemu. Tekst bardzo mało znany w Polsce i jak dotąd nie wystawiany adresowany jest zarówno do miłośników klimatów bergmanowskich, jak i do wszystkich zainteresowanych sekretną aurą intymności.

 

 

ceny biletów

normalne 45

ulgowe 35

 

 

Spektakl nagrodzony na XIX. Festiwalu KONTAKT w Toruniu nagrodą dziennikarzy.

 

 

Premiera: 18.10.2008

Czas trwania: 1 godz. 45 min.


Obsada:

MARTA:   Joanna Mastalerz (gościnnie)
MATKA:   Anna Tomaszewska
TOMAS:   Tomasz Augustynowicz
JAKUB:   Tomasz Międzik
HENRYK:   Marcin Kuźmiński

Recenzje:

Paweł Głowacki, Ławka nad rzeką - Paweł Głowacki: Wyznania szczerego entuzjasty teatru , /Dziennik Polski/, 20.10.2008

(...) Niezwykła jest Dominika Bednarczyk. Jej Anna zrobiła, co zrobiła. Męża zdradziła - nie ma się czym szczycić. Tak. Ale godność jej brudu jest nie do zapomnienia. Tak gra Bednarczyk. Godność brudu[...]

...

(...) Niezwykła jest Dominika Bednarczyk. Jej Anna zrobiła, co zrobiła. Męża zdradziła - nie ma się czym szczycić. Tak. Ale godność jej brudu jest nie do zapomnienia. Tak gra Bednarczyk. Godność brudu Anny ucisza kryteria niebieskie, choć o kryteriach niebieskich gada się tutaj wciąż.

 

Bednarczyk gra tak, że wielkie bergmanowskie tematy: siódma pieczęć - człowiek, pamięć - człowiek, grzechy - człowiek, seks - człowiek, serce - człowiek, stają się rzeczywiście bergmanowskie, ergo - na naszą miarę. Wchodzi Bednarczyk, mówi, dotyka dłoni Międzika, patrzy w oczy Anny Tomaszewskiej (grającej Matkę Anny), przytula przyjaciółkę swą Martę (Joanna Mastalerz), słucha wyznań Marii (Bożena Adamek) - żony umierającego Jakuba, a raczej zdychającego, gnijącego na raka Jakuba. Wchodzi, dotyka, patrzy słucha, mówi - i cała historia, w końcu prosta bardzo, prosta i odwieczna historia człowieka, który w cieniu kamiennych tablic zdradza ukochanego człowieka - zaczyna być bliska, najbliższa.

 

(...)Rzadko, od lat prawie w ogóle, nie zdarzają się w polskim teatrze opowieści snute tak krystalicznie. I nie zdarzają się historie tak cierpkie w finałach swych. Bo co się stało w efekcie? W kilku (ośmiu?) rozmowach scenicznych, godzinę i czterdzieści minut trwających rozmowach-konfesjach, Kempie udało się pokazać siedem ludzkich samotności. Bez patosu, bez łkań, bez dewocji. Dlatego - dojmująco. Nadzwyczajna Bednarczyk i smakowita reszta aktorów i aktorek. Po prostu - gdzieś na świecie nie udała się miłość. Bóg nie pomógł. W sumie - był zbędny. Zostali ludzie. Ludzie najbliżsi. Ludzie najbliżsi i świadomość, że za chwilę wszystkie krzesła będą puste. I że gdy poczujesz bezradność - nie pomogą ni żywi, ni umarli. W finale Jakub zdycha na raka. Jemu jako pierwszemu Anna wyznaje na początku samotność swego grzechu. Scena ostatnia - rozmowa Jakuba z Anną przed konfirmacją Anny - to pewnie maligna Jakuba. Pamięta ławkę nad rzeką. Anna obok - słucha jego opowieści o cudzie miłości. Jest zachwycona. Bóg jeszcze nie jest potrzebny. Grubo później poczuje, że to tylko zestaw ukłuć.

 cała recenzja     

Joanna Targoń, Album Bergmana, /Gazeta Wyborcza Kraków/, 23.10.2008

Nieznany w Polsce tekst Bergmana, znakomita Dominika Bednarczyk w głównej roli, dyskretna i elegancka scenografia to plusy nowego spektaklu na scenie Miniatura.(...)Zdecydowanie najlepszą rolą - ba, z[...]

...

Nieznany w Polsce tekst Bergmana, znakomita Dominika Bednarczyk w głównej roli, dyskretna i elegancka scenografia to plusy nowego spektaklu na scenie Miniatura.(...)

Zdecydowanie najlepszą rolą - ba, znakomitą, fascynującą wieloznacznością, zmiennością, bezwzględnością w dobieraniu się do postaci - jest Anna Dominiki Bednarczyk.(...) Tomaszewska intryguje formą, w jaką ubrała swą bohaterkę, a Adamek, grająca żonę umierającego na raka Jakuba, wzrusza monologiem kobiety bezradnie pogodzonej z nieuchronnością śmierci męża.

Tło dla tej historii o wewnętrznej destrukcji i bolesnym doświadczaniu życia jest dyskretne i eleganckie - czarna scena, kilka skromnych, ale dobrego gatunku starych sprzętów, starannie i ze smakiem dobrane kostiumy. Oglądanie spektaklu przypomina przeglądanie albumu ze starymi fotografiami - tyle że ożywionymi i opowiadającymi wcale nie sentymentalne historie.

 

Łukasz Drewniak, Edukacja Anny, /Przekrój nr 45/06.11.08/, 06.11.2008

Gorzki Bergman w świetnym spektaklu Iwony Kempy. Światowa sceniczna prapremiera scenariusza Bergmana to teatr intymny. Wsłuchany w aktora, skupiony na psychologicznych detalach. (...) Wielka rola Do[...]

...

Gorzki Bergman w świetnym spektaklu Iwony Kempy. Światowa sceniczna prapremiera scenariusza Bergmana to teatr intymny. Wsłuchany w aktora, skupiony na psychologicznych detalach. (...) Wielka rola Dominiki Bednarczyk!

 

Justyna Nowicka, Od Brechta do Dantego, /Kraków nr 12/12.2008/, 01.12.2008

(...) Kempa zrobiła przedstawienie skupione i kameralne, wyraziście podzielone filmowym sposobem na kolejne klisze albo kadry, epizody. (...) Bednarczyk jest w swojej roli bezwzględnie precyzyjna - na[...]

...

(...) Kempa zrobiła przedstawienie skupione i kameralne, wyraziście podzielone filmowym sposobem na kolejne klisze albo kadry, epizody. (...) Bednarczyk jest w swojej roli bezwzględnie precyzyjna - najpierw pełna nadziei, potem perfekcyjnie odmierzająca ogarniający ja smutek i świadomość przegranej. Piękna rola.

 

Wacław Krupiński, Topy w kulturze w roku 2008 wg Magnesu - dodatku kulturalnym do Dziennika Polskiego, /Dziennik Polski/, 18.12.2008

Iwona Kempa przygotowała piękną i subtelną opowieść o tym, co w życiu tak istotne - o zawiłościach, miłości i wierności, a opowiedziała to z delikatnością jakże rzadko spotykaną na scenie.[...]

...

Iwona Kempa przygotowała piękną i subtelną opowieść o tym, co w życiu tak istotne - o zawiłościach, miłości i wierności, a opowiedziała to z delikatnością jakże rzadko spotykaną na scenie.

 

Jolanta Ciosek, Kulturalne podsumowanie 2008 roku, /Dziennik Polski/, 30.12.2008

Czy można o zdradzie, niespełnionej miłości, tęsknocie i przegranym życiu opowiadać mądrze i pięknie? Można, zwłaszcza jeśli autorem słów jest Bergman, a słowa te i pomiędzy nimi potrafi czytać reżyse[...]

...

Czy można o zdradzie, niespełnionej miłości, tęsknocie i przegranym życiu opowiadać mądrze i pięknie? Można, zwłaszcza jeśli autorem słów jest Bergman, a słowa te i pomiędzy nimi potrafi czytać reżyserka i jej aktorzy. W pięknej scenografii jak ze starej fotografii rozgrywa się pozornie banalna historia o małżeńskim trójkącie, ale jakże niebanalnie opowiedziana przez aktorów, zwłaszcza Dominikę Bednarczyk - przejmująco dramatyczną. Teatr prosty, jasny, czysty bez zbędnych fajerwerków.

 

Paweł Głowacki, Kulturalne podsumowanie 2008 roku, /Dziennik Polski/, 30.12.2008

Dziwne, wręcz zdumiewające, że w epoce teatru napastliwie i tępo gazetowego, zdarzyła się ta przepyszna delikatność scenicznych niedopowiedzeń, ciszy i elegancji. Rzecz o sprawach wiecznych. Ot, bywa,[...]

...

Dziwne, wręcz zdumiewające, że w epoce teatru napastliwie i tępo gazetowego, zdarzyła się ta przepyszna delikatność scenicznych niedopowiedzeń, ciszy i elegancji. Rzecz o sprawach wiecznych. Ot, bywa, że między miłością a wiernością rozwiera się czeluść nie do zasypania - i ona sprawia ból. A Bóg nie pomaga. To i jeszcze wspaniała rola Dominiki Bednarczyk.

 

Joanna Targoń, Teatralne Naj...naj...naj... - Rok 2008 w teatrach krakowskich, /Gazeta Wyborcza 3-4.01.2008/, 08.01.2009

Poszczególności. To przede wszystkim aktorzy, role, fragmenty, które zostają w pamięci. Dominika Bednarczyk w "Rozmowach poufnych" Bergmana w reżyserii iwony kempy, która stworzyła fascynującą i wielo[...]

...

Poszczególności. To przede wszystkim aktorzy, role, fragmenty, które zostają w pamięci. Dominika Bednarczyk w "Rozmowach poufnych" Bergmana w reżyserii iwony kempy, która stworzyła fascynującą i wieloznaczną postać kobiety poszukującej własnej tożsamości. Bożena Adamek w tymże spektaklu - w jednym monologu żony bezradnej wobec śmiertelnej choroby męża.

 

Łukasz Maciejewski, Pani Bovary to Anna, /Teatr nr 1/01.2009/, 05.02.2009

Iwona Kempa wyreżyserowała spektakl o spowiedzi bez końca, bez kresu. To przedstawienie o drobnych winach i ich wielkich konsekwencjach, o odwadze przyznania się do własnej życiowej klęski i o gorzki[...]

...

Iwona Kempa wyreżyserowała spektakl o spowiedzi bez końca, bez kresu. To przedstawienie o drobnych winach i ich wielkich konsekwencjach, o odwadze przyznania się do własnej życiowej klęski i o gorzkiej zgodzie na trwanie w hipokryzji. Czysty i mądry teatr. Jeden z najciekawszych spektakli w repertuarze Teatru im. Juliusza Słowackiego w ostatnich latach. Może nawet najciekawszy. (...)

Kreację w "Rozmowach poufnych" stworzła dawno nie oglądana na Scenie Miniatura Bożena Adamek. W "pięciominutowej" roli Marii, żony umierającego Jakuba, zagrała i desperacki lęk kobiety przed odejściem męża, i bezbronne dobro, perspektywę samotności i zbyt mocno uwierające milczenie w pustym domu. O rolach takich jak ta mówi się, że błyszczą. To blask wielkiego aktorstwa. (...)

W "Rozmowach poufnych" Bednarczyk udowadnia, że jest nadal jedną z najbardziej intrygujących aktorek w naszym kraju.

 

Henryka Wach-Malicka, "Festiwal Sztuki Reżyserskiej Interpretacje już rozpoczęty", /Polska Dziennik Zachodni nr 57/, 09.03.2009

Rozmowy poufne to spektakl w pełni autorski; Iwona Kempa go wyreżyserowała, dokonała adaptacji tekstu i opracowania muzycznego. Powstało przedstawienie zawieszone pomiędzy intymnością a uniwersum. (..[...]

...

Rozmowy poufne to spektakl w pełni autorski; Iwona Kempa go wyreżyserowała, dokonała adaptacji tekstu i opracowania muzycznego. Powstało przedstawienie zawieszone pomiędzy intymnością a uniwersum. (...) Z banalnej na pozór historii, bo ileż to zdrad i ileż pokut rozgrywa się każdego dnia na świecie, wydobyła wiele bólu i kilka fundamentalnych pytań, które wloką się ciężarem pamięci za postaciami.

 

Janusz R. Kowalczyk, Różne odcienie namiętności - "Rozmowy poufne" na Festiwalu KONTAKT w Toruniu, /Rzeczpospolita nr 125/, 29.05.2009

Widowisko nieskazitelnie czyste w przesłaniu, zrealizowane skromnymi środkami w pełni zasługiwało na tak ogromne zainteresowanie widzów, z jakim spotkało się w Toruniu. (...) Wyciszona, delikatnie opo[...]

...

Widowisko nieskazitelnie czyste w przesłaniu, zrealizowane skromnymi środkami w pełni zasługiwało na tak ogromne zainteresowanie widzów, z jakim spotkało się w Toruniu. (...) Wyciszona, delikatnie opowiedziana historia przyniosła fenomenalne role Dominiki Bednarczyk (Anna), Tomasza Międzika (Jakub) i Sławomira Maciejewskiego (Henryk), a także całej reszty znakomitego zespołu.

Wśród wielu ostrych widowisk, z przemocą i seksem na pierwszym planie, jakich nie brak na tym festiwalu, tak głębokie wejrzenie w duszę człowieka spotkało się z entuzjastycznym odbiorem widzów.

 

Jacek Wakar, Jan Klata bierze wszystko - XIX Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt w Toruniu., /Dziennik/, 01.06.2009

Na tym tle dobrze wypadła reprezentacja Polski. "Rozmowy poufne" z krakowskiego Teatru Słowackiego to próba teatru ascetycznego i szlachetnego. Portret Anny wpisuje się w galerię najciekawszych kobi[...]

...

Na tym tle dobrze wypadła reprezentacja Polski. "Rozmowy poufne" z krakowskiego Teatru Słowackiego to próba teatru ascetycznego i szlachetnego. Portret Anny wpisuje się w galerię najciekawszych kobiet w teatrze i kinie Bergmana, a grająca ją Dominika Bednarczyk w niczym nie ustępuje najwybitniejszym aktorkom mistrza. Jej Anna chce być wierna sobie, kochać i nie ranić. I nie postępować wbrew sobie. Jury pominęło Bednarczyk, wyżej stawiając holenderską aktorkę Halinę Reijn w jej monodramie "Głos człowieczy". Kreacja znakomita, jednak waga "Rozmów poufnych" i roli Dominiki Bednarczyk wydaje mi się większa. Iwona Kempa przygotowała bowiem spektakl z niedzisiejszą klasą, a przy tym oparty na czystych emocjach.

 

Magdalena Janowska, Toruń. Nagrody XIX Festiwalu KontaktPo dziewięciu latach triumfu zagranicznych twórców Grand Prix festiwalu "Kontakt" ponownie w rękach Polaków. Wrocławski spektakl "Sprawa Dantona" wyjechał z Torunia jeszcze z trzema innymi nagrodami., /Gazeta Pomorska/, 01.06.2009

«Najlepszy reżyser (Jan Klata), scenograf (Mirek Kaczmarek), aktor (Marcin Czarnik) i spektakl festiwalu - w tych kategoriach niepokonani podczas tegorocznego "Kontaktu" okazali się twórcy "Sprawy Dan[...]

...

«Najlepszy reżyser (Jan Klata), scenograf (Mirek Kaczmarek), aktor (Marcin Czarnik) i spektakl festiwalu - w tych kategoriach niepokonani podczas tegorocznego "Kontaktu" okazali się twórcy "Sprawy Dantona" Teatru Polskiego we Wrocławiu.

Międzynarodowe jury w składzie Beata Guczalska, Ramune Marcinkeviciute, Constant Meijers, Istvan Pinczes i Wolfgang Storch przyznało łącznie 11 wyróżnień.

II nagroda powędrowała do berlińskiego Teatru Volksbuhne i reżysera Christopha Marthalera za "Muszkę owocową" (spektakl otrzymał również wyróżnienie za najlepszą oprawę dźwiękową), a III - do węgierskiego Teatru Narodowego z Budapesztu za "Lód" w reżyserii Kornela Mundruczó, który został uznany także najlepszym młodym twórcą festiwalu.

Za pomysłowość i odwagę

Jak jury "Kontaktu" uzasadnia swoją decyzję? - Uznaliśmy, że forma spektaklu "Sprawa Dantona" jest niezwykle kreatywna i pomysłowa w odniesieniu do dość tradycyjnego dramatu politycznego Stanisławy Przybyszewskiej - wyjaśnia Beata Guczalska. - Jednocześnie jest skuteczną techniką przedstawiania współczesnych problemów poprzez połączenie dystansu, ironii, groteski z głębszą refleksją, która dominowała "pod spodem".

"Muszka owocowa" została doceniona za mistrzostwo formy i perfekcjonizm całego zespołu, "Lód" - za odwagę, rozmach i inwencję oraz skontrastowanie marzenia o lepszej części ludzkości z "brudem życia".

Toruński akcent

Wyróżnienia powędrowały także do praskiego Teatru Boca Loca Lab i spektaklu "Tyka, tyka polityka" (za oryginalną formułę teatru), Haliny Reijn (najlepsza aktorka), którą oglądaliśmy w holenderskim monodramie "Głos człowieczy" oraz do Teatru East/West z Bośni i Hercegowiny za przedstawienie "Wróg klasowy" (za spektakl najlepiej ukazujący przemiany współczesnego świata).

Zauważony został również spektakl Iwony Kempy, toruńskiej reżyserki i dyrektora artystycznego Teatru im. Wilama Horzycy. "Rozmowy poufne", które zrealizowała w krakowskim Teatrze im. Słowackiego otrzymały na "Kontakcie" nagrodę dziennikarzy.

Fenomen "Dantona"

W imieniu zespołu Teatru Polskiego we Wrocławiu wszystkie cztery nagrody odebrał jego dyrektor Krzysztof Mieszkowski.

- Na "Kontakt" przyjeżdżam niemal od początku istnienia festiwalu i kilkanaście lat temu do głowy by mi nie przyszło, że będę odbierał tu główną nagrodę - mówi Mieszkowski. - Nie uważam, aby "Historia Dantona" zdeklasowała rywali. Ogromne wrażenie zrobiły na mnie jeszcze dwa inne prezentowane tu przedstawienia - "Lód" i "Muszka owocowa". Muszę jednak przyznać, że nasz "Danton" to rzeczywiście jakiś fenomen. Trafił do szerokiego grona odbiorców - od ludzi, którzy do teatru prawie w ogóle nie chodzą po wyrafinowanych widzów.

Przypomnijmy, że zdobywca Grand Prix "Kontaktu" ma już na koncie niemal wszystkie najważniejsze nagrody teatralne, m.in. Laur Konrada i nagrodę im. Konrada Swinarskiego przyznawaną przez miesięcznik "Teatr".»

 

Odra nr 9, Dziennik Kontaktowy - XIX. Festiwal Teatralny Kontakt w Toruniu, /Tomasz Mościcki /, 05.10.2009

Teatr, jakiego dziś (w naszym kraju!) nikt już właściwie nie uprawia. Kameralny, wycyzelowany dialog, starannie wypracowane wzajemne reakcje na najdrobniejszy gest, postaci budowane od środka, od akt[...]

...

Teatr, jakiego dziś (w naszym kraju!) nikt już właściwie nie uprawia. Kameralny, wycyzelowany dialog, starannie wypracowane wzajemne reakcje na najdrobniejszy gest, postaci budowane od środka, od aktorskiego wnętrza, czyli zaprzeczenie festiwalu grepsów i "własnej prawdy aktora", tak forsowanej przez nieutałentowanych artystów i ich nadwornych recenzentów. (...) Świetny Tomasz Międzik jako pastor, kapitalny - jak zwykle zresztą - Sławomir Maciejewski, gwiazdor toruńskiego teatru, ale nade wszystko Dominika Bednarczyk, na której aktorski rozwój patrzę od kilku lat z radością i nadzieją.

 

Elżbieta Baniewicz, Panie i panowie reżyserzy, /Twórczość nr 9/2009/, 19.10.2009

Prawdziwej satysfakcji dostarczyły mi za to „Rozmowy poufne” Iwony Kempy z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zrobione wedle klasycznego a zapomnianego przepisu: dobry autor, dobrzy autorzy i [...]

...

Prawdziwej satysfakcji dostarczyły mi za to „Rozmowy poufne” Iwony Kempy z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zrobione wedle klasycznego a zapomnianego przepisu: dobry autor, dobrzy autorzy i niewidoczny (prawie) reżyser. (...)

 
Adres: pl. Św. Ducha 1, 31-023 Kraków centrala: 12 424 45 00, 12 424 45 11, 12 424 45 44 e-mail:
Uwaga: ta strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji o celu ich używania i zmianie ustawień przeglądarki znajdziesz tutaj. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Czym są pliki "cookie" - „ciasteczka”?


Poprzez pliki „ciasteczka” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Ciasteczka” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Pliki cookies, wykorzystywane są w celu: tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych dostosowanie zawartości i wyglądu strony do preferencji użytkownika

Używane ciasteczka na naszej stronie


  1. PHPSESSID - identyfikator sesji użytkownika
  2. PersistentQueueNumber,manageableQueueCookie0,goodsport – przechowuje kolejkę zdjęć
  3. offerclient - sesja klienta
  4. CMS_DEBUG – debugowanie strony
  5. jsltTestCookie – testowe ciasteczko
  6. CookieInfo - informacja o wyświetleniu powiadomienia dotyczącego użycia przez stronę plików cookies
  7. __utmaa, __utmab, __utmac, __utmaz - używane są przez usługę Google Analytics która pozwala na generowanie statystyk strony www
  8. ADMS_ID, storeregion, mbox, georouting_presented, BANNER_TYPE, s_pers, s_vi - adobe.com
  9. x-src, datr - używane przez facebook.com

Zmiana ustawień ciasteczek (cookies) w przeglądarkach:


- Opera
- Firefox
- Internet Explorer
- Chrome
- Safari

Wyłączenie akceptacji ciasteczek znacznie ogranicza funkcjonalność większości podstron witryny.