 | Jerzy Satanowski
| |
|
Kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, dyrygent, reżyser. Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (1972). Muzyką zajął się za sprawą swego przyjaciela - poety Edwarda Stachury - komponując piosenki z jego tekstami. W latach 70. XX wieku związał się z poznańskim Teatrem Nowym kierowanym przez Izabellę Cywińską, gdzie przygotował m.in. spektakl oparty na poezji Stachury Miłość, czyli życie... Potem nawiązał współpracę z Maciejem Prusem (głośna inscenizacja Operetki Gombrowicza w warszawskim Teatrze Dramatycznym w 1976 r.) i Januszem Wiśniewskim ( Balladyna, Panopticum a la Madame Tussaud , Koniec Europy, Walka karnawału z postem, Modlitwa chorego przed nocą, Olśnienie, Życie jest cudem, Faust ). Wyreżyserował spektakle: Decadance (1987), Nie żałuję wedle Agnieszki Osieckiej (1997). Skomponował ogromną liczbę piosenek śpiewanych m.in. przez Edytę Geppert, Ewę Błaszczyk, Stanisławę Celińską czy Krystynę Jandę. Skomponował muzykę do wielu filmów, m. in. Baryton (reż. J. Zaorski, 1984), Dom wariatów (reż. M. Koterski, 1984), Kobieta w kapeluszu (reż. St. Różewicz, 1984), Jezioro bodeńskie (reż. J. Zaorski, 1985), Siekierezada (reż. W. Leszczyński, 1985), Magnat (reż. F. Bajon, 1986), Wszystko co najważniejsze (reż. R. Gliński, 1992), Dzień świra (reż. M. Koterski, 2002). Laureat nagród za muzykę na FPFF w Gdańsku - za Schodami w dół, schodami w górę (reż. A. Domalik, 1988) i Wrzeciono czasu (reż. A. Kondratiuk, 1995) oraz spektakli Teatru Telewizji, m. in. Kordian (reż. G. Holoubek, 1980), Ferdydurke (reż. M. Wojtyszko, 1985), Hamlet (reż. J. Englert, 1985), Wiśniowy sad (reż. A. Domalik, 1994), Dziady (reż. J. Englert, 1997), Dybuk (reż. A. Holland, 1999), Woyzeck (reż. L. Adamik, 1999). |
