Absolwent Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie. Od 1977 r. aktor Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, gdzie zagrał w takich spektaklach jak m.in.: Ożenek M. Gogola (reż. M. Sobociński), Mewa A. Czechowa (reż. A. Domalik), Kraina Kłamczuchów i Całe życie głupi M. Wojtyszki (reż. M. Wojtyszko), Tango Piazzolla A. Burzyńskiej (reż. J. Opalski), Galgenberg wg M. de Ghelderode (reż. A. Duda-Gracz), Wesele S. Wyspiańskiego (reż. Bodolay), Frank V. Komedia bankierska F. Dürrenmatta (reż. K. Babicki), Rozmowy poufne I. Bergmana (reż. I. Kempa). W swoim dorobku ma także role telewizyjne (w spektaklach Teatru Telewizji reżyserowanych m. in. przez Agnieszkę Holland, Mikołaja Grabowskiego, Jerzego Golińskiego) i filmowe (m. in. w Gorączce Agnieszki Holland czy Grach ulicznych Krzysztofa Krauzego). "Subiektywny spis aktorów teatralnych - edycja szesnasta" Polityka nr 34/23.08.08 pisze Łukasz Drewniak i Jacek Sieradzki O większych i mniejszych przygodach opowiada ten wakacyjny przegląd aktorskich dokonań sezonu 2007/2008. Niesprawiedliwy - jak wszelkie sumowania sztuki scenicznej. (...) Tomasz Międzik (na fali) Partner wszedł za szybko i nie pozwolił mu, referującemu życie Bałuckiego w sztuce Macieja Wojtyszki "Całe życie głupi" (Kraków,Teatr im. Słowackiego), powiedzieć monologu Hamleta. Reżyser przerwał popremierowe oklaski, kazał mu dograć epizod. I zabrzmiało to "Być albo nie być" jak nigdy dotąd - w ustach nie studencika w renesansowych szatkach, tylko starzejącego się inteligenta, obśmiewanego, odsuwanego, lekceważonego, tracącego więź z epoką. Inteligenta, który za chwilę radykalnie rozstrzygnie szekspirowską alternatywę, palnąwszy sobie w łeb na krakowskich Plantach. Jak to jest, że w teatrze nie ma skuteczniejszego artysty niż reżyser-przypadek? (js) | aktualne role: |
